ค่ำนั้นสำนักงานเงียบจนได้ยินเสียงแอร์เดินแผ่ว ๆ โถงชั้นสามว่างเหลือเพียงแผนกการเงินกับบัญชีที่ไฟยังติดอยู่ พัทธ์ธีราหรือที่ทุกคนเรียกพี่นุชเดินออกจากห้องผู้จัดการมาในกระโปรงบานสีฟ้า เสื้อยืดยูนิฟอร์มแนบตัว ผมสีทองจัดลอน ปากแดงฉ่ำ รองเท้าส้นสูงยังไม่ถอด ผิวขาวตัวเล็กจนคนที่เพิ่งเจอครั้งแรกมักเดาอายุเธอผิดไปสิบปี ทั้งที่จริงแล้วเธออายุสามสิบเจ็ดแล้ว
นุชยิ้มในใจตั้งแต่เช้า เพราะวันนี้เธอไม่ได้ใส่กางเกงในออกจากบ้าน กระโปรงพลิ้วตามจังหวะก้าว ด้านในโล่งจนลมเย็นแอบเล็ดลอดขึ้นมาทุกครั้งที่เดินผ่านโถง เธอชอบความลับเล็ก ๆ แบบนี้ ชอบความรู้สึกว่าตัวเองยังเล่นได้อยู่แม้ตำแหน่งจะสูงกว่าใครในแผนก
ช่วงบ่ายฝ่ายบุคคลพาพนักงานใหม่มาแนะนำ นุชเห็นหนุ่มตัวสูงผิวแทนอ่อน ๆ ยืนตัวเกร็งถือแฟ้ม น้องเขาชื่ออำนาจ แต่เธอเรียกน้องเดียวทันที อายุยี่สิบห้า จบมาใหม่ เพิ่งเริ่มงานคีย์เอกสารที่บัญชี แผนกใกล้กัน มีแต่ผู้หญิงเกือบทั้งชั้น วันนั้นเลยมีผู้ชายอยู่แผนกบัญชีแทบคนเดียว
นุชคุยกับหัวหน้าบัญชีซึ่งเป็นเพื่อนสนิท ให้ช่วยบอกน้องให้อยู่เคลียร์งานหลังเลิกงาน คืนนั้นลูกน้องทยอยกลับหมด เหลือเพียงไฟดวงเดียวที่โต๊ะเธอ เอกสารถูกเธอเกลี่ยให้กระจัดกระจายตั้งใจ น้องเดียวเดินเข้ามาในเสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ยังไม่คลายเนคไท มองกองกระดาษแล้วยกมือไหว้
“พี่นุชครับ หัวหน้าบอกให้มานั่งช่วยแยกเอกสาร”
“นั่งลงสิคะ น้องเดียว อย่ายืนเกร็งอย่างนั้น พี่ไม่ได้กินคน”
น้องเดียวนั่งลงตรงข้าม ก้มหน้าเก็บกระดาษตามที่นุชยื่นให้ นุชแกล้งก้มตัวลึกเกินจำเป็น กระโปรงบานปลิวขึ้นตามท่าทาง เธอรู้ดีว่าระยะสายตาของเขาอยู่ต่ำกว่าขอบโต๊ะ เธอลุก นั่ง สลับขา เดินวนหาแฟ้มโดยไม่ระวังชายกระโปรงแม้แต่น้อย จงใจมากกว่าเผลอ
หน้าของน้องเดียวค่อย ๆ ร้อนขึ้น หูแดงชัดแม้แสงไฟจะไม่จ้า นุชแอบมองเงาใต้โต๊ะ เห็นเขากลืนน้ำลายบ่อยผิดปกติ ร่องระหว่างขาเธอเริ่มอุ่น น้ำใสซึมออกมาเล็กน้อยจนต้นขาในสัมผัสกันแล้วเหนอะ
“มองอะไรพี่เหรอคะ” นุชเอียงคอ เสียงนุ่มแต่แซวชัด “เห็นมองพี่จัง พี่มีอะไรผิดปกติเหรอ บอกพี่ได้นะ”
“ไม่ได้มองครับ” เสียงเขาแหบ “ผมหาเอกสารอยู่ครับ”
นุชยิ้ม แล้วสะกิดชายกระโปรงนิดหนึ่งให้พลิ้ว ทำเป็นสำรวจตัวเองว่ามีรอยเปื้อนไหม ทั้งที่ตั้งใจให้เขาเห็นด้านในโล่ง ๆ อีกครั้ง น้องเดียวก้มหน้าจนคางเกือบติดอก เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ เกาะขมับแม้ห้องจะเย็น
นุชเดินไปนั่งเก้าอี้หมุน ไขว่ห้างแล้วยกเท้าข้างหนึ่งพาดขอบโต๊ะเบา ๆ
“น้องเดียว มาช่วยนวดเท้าให้พี่หน่อยได้ไหมคะ ข้อเท้าพี่ปวดตั้งแต่ใส่ส้นสูงมาทั้งวัน”
เขาลังเล แล้วนั่งลงกับพื้นตรงหน้าเธอ มือใหญ่จับข้อเท้าเธอเบา ๆ บีบไล่ลงไปที่ฝ่าเท้า กระโปรงบานล้นขึ้นตามท่านั่ง ชายผ้าเลื่อนสูงจนต้นขาขาวโผล่เกือบถึงสะโพก น้องเดียวหายใจดังขึ้น นิ้วที่นวดเริ่มสั่น
“เป็นอะไรคะ ไม่หันหน้ามามองพี่เลย โกรธที่พี่ให้นวดเท้าเหรอ”
“ไม่ได้โกรธครับ” น้ำเสียงสั่น “ผมอายครับ”
“อายทำไมคะ หันมาสิ”
นุชสลับขาพอดีตอนเขาเงยหน้าขึ้นมา ระยะสายตาของเขาพุ่งตรงเข้าไปใต้กระโปรงโดยไม่ทันตั้งตัว เขาถอนหายใจเสียงดัง แล้วรีบก้มอีกครั้ง หน้าแดงจนเห็นเส้นเลือดบาง ๆ ที่คอ
“นั่นแน่ แอบมองพี่เปล่า หน้าแดงแบบนี้”
“ไม่ได้มองครับ ผมไม่ได้มอง เห็นไม่ชัด… ไม่เห็นอะไรครับ”
นุชหัวเราะแผ่วในลำคอ แต่แก้มตัวเองก็ร้อนตาม ความมั่นใจที่สะสมมาทั้งวันเริ่มสั่นเล็กน้อย เธอเอามือจับคางเขาให้เงยขึ้นมาอีกครั้ง
“งั้นบอกมาสิคะ พี่ใส่กางเกงในสีอะไร กางเกงในก็น่าจะบอกได้นะ”
น้องเดียวกลืนน้ำลาย นิ่งไปหลายวินาที
“ให้ผมตอบจริง ๆ เหรอครับ”
“ตอบมาสิคะ”
“ไม่มีกางเกงในครับ พี่ไม่ได้ใส่กางเกงใน”
คำนั้นทำให้เอวเธอชาวาบ น้ำในร่องรักไหลเพิ่มจนเธอต้องหุบขา หน่อย แต่มันสายไปแล้ว เพราะเขามองเห็นตั้งแต่แรก
“เห็นนานแล้วเหรอคะ”
น้องเดียวเงยหน้า สายตา เขินและกล้า
“ขอผมดูได้ไหมครับ ผมไม่เคยเห็นของจริง”
นุชตัวแข็งไปแป๊บหนึ่ง หัวใจเต้นจนได้ยินในหู เธอเป็นผู้จัดการการเงินของที่นี่ เธอไม่ควรเสียท่า แต่คืนนี้เธอเป็นคนเปิดเกมเอง
“ได้สิ แต่มีข้อแม้ น้องเดียวต้องให้พี่ดูก่อน”
เขาลุกขึ้นโดยไม่พูดมาก ปลดเนคไท แกะกระดุมเสื้อทีละเม็ด ถอดกางเกงยีนส์ลงพร้อมกางเกงในในจังหวะเดียว ท่อนเอ็นของเขาดีดตัวขึ้นมาแข็งตรง หัวบานสีเข้มอมชมพู เส้นเลือดเดินชัดตามลำ ปลายชุ่มน้ำใสแล้ว นุชมองจนปากแห้ง มือร้อน หายใจไม่ทั่วท้อง
“เดินเข้ามาใกล้ ๆ สิคะ”
น้องเดียวก้าวเข้ามาจนหัวท่อนเอ็นอยู่ใกล้ปากเธอ นุชเอื้อมมือไปจับ อุ่น แข็ง หนังเรียบจนลูบแล้วรู้สึกถึงการเต้นข้างใน เธอรูดช้า ๆ จากโคนถึงหัว หัวถลอกออกทีละนิด เห็นสีสดด้านใน น้องเดียวหลับตาแอ่นเอวส่งเข้าฝ่ามือเธอ มือเขาวางบนไหล่เธอแล้วเลื่อนลงมาที่แก้ม
นุจับมือนั้นไว้ก่อน
“ยังไม่ให้นะคะ คืนนี้พี่เป็นคนเล่น”
เธอรูดต่อ เร็วขึ้นนิดเมื่อได้ยินเสียงครางแหบ ๆ จากอกเขา น้ำลายเธอกลืนไม่ทัน อยากก้มลงเลียแต่ยังเก็บอาการ กลิ่นตัวผู้ชายหลังเลิกงานผสมสบู่ราคาถูกทำให้เธอหุบขาถูไปมาโดยไม่รู้ตัว เก้าอี้หมุนเอียงตามน้ำหนัก
ไม่กี่นาทีต่อมาน้องเดียวเกร็งตัว กัดฟัน น้ำรักพุ่งออกมาเป็นสายขาวข้น โดนแขนเสื้อยูนิฟอร์มของนุช โดนกระโปรงฟ้า โดนหลังมือเธอ เหนียวอุ่น กลิ่นเข้ม นุชยังรูดต่อจนเขาสั่นระริก น้ำรอบสองซึมออกมาอีกแต่หนืดกว่า ลำเริ่มอ่อนลงเล็กน้อยแล้วยังไม่ยุบ
นุชเงยหน้า มองเขาที่ยังหายใจหอบ
“พอแค่นี้ก่อนนะวันนี้ พรุ่งนี้พี่ขอจับใหม่ได้ไหมคะ”
น้องเดียวยิ้มแหย ๆ แต่สายตายังไม่เลิกมองกระโปรงเธอ
“ได้ครับพี่นุช แต่ผมยังอยากดูของพี่ให้ชัด ๆ อยู่”
นุชรู้ว่าร่องรักตัวเองแฉะจนถ้าเปิดให้ดูตอนนี้เขาจะรู้ทันทีว่าเธอเงี่ยนแค่ไหน เธอลุกเดินเข้าห้องน้ำล้างมือ เช็ดแขน เช็ดชายกระโปรงที่เปื้อน แล้วเดินกลับมาเจอเขายังยืนเปลือย ท่อนเอ็นชี้มาทางเธออีกครั้ง
“ใส่เสื้อใส่กางเกงซะ น้องเดียว ไม่งั้นพี่เรียกยามนะคะ แล้วจะไม่ให้ดูอีกเลยถ้าไม่ฟังพี่”
เขาเชื่อฟัง แต่งตัวเรียบร้อย เก็บเอกสารที่ยังไม่ได้แยกจริง ๆ สักกอง นุชยืนพิงโต๊ะ มองเขาจนถึงประตู
“พรุ่งนี้ค่อยเคลียร์บัญชีต่อนะคะ อย่ามาสาย”
“ครับพี่นุช”
ประตูปิด ห้องกลับเงียบ นุชนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม ยกกระโปรงขึ้นในที่ว่าง ใช้นิ้วคลำร่องที่ยังเปียก หัวนมแข็งจนเสียดเสื้อยืด เธอถูตัวเองจนขาเกร็ง ริมฝีปากไม่ให้มีเสียง แล้วน้ำตัวเองก็ไหลตามนิ้วในห้องที่ยังมีกลิ่นของเขาค้างอยู่
เช้าวันต่อมานุชมาทำงานในกระโปรงสีเข้มกว่าเดิม คราวนี้เธอยังไม่ใส่กางเกงในเช่นกัน แต่พกผ้าเช็ดตัวผืนเล็กไว้ในลิ้นชัก เผื่อเลอะ น้องเดียวเดินมาส่งแฟ้มเช้า ใบหูแดงตั้งแต่ยังไม่ทันพูด
“เมื่อคืนพี่คิดแล้วนะคะ” นุชพูดเสียงต่ำตอนไม่มีใครอยู่ใกล้ “ถ้าอยู่เวรอีก คืนนี้พี่ให้ดู แต่น้องต้องทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง”
“ครับ” เขาตอบเร็วเกินจำเป็น
เลิกงานรอบสองมาเร็วกว่าที่คิด เพราะงบประจำเดือนค้างอยู่จริง ๆ ครั้งนี้เอกสารไม่ได้ถูกเกลี่ยเล่น ๆ นุชนั่งตรวจตัวเลขจนมืด น้องเดียวอยู่โต๊ะข้าง ๆ คีย์ข้อมูลเงียบ ๆ จนเหลือพวกสองคนอีกครั้ง นาฬิกาบนผนังเดินผ่านทุ่ม
นุชปิดไฟดวงนอก เหลือโคมตั้งโต๊ะดวงเดียว แล้วหมุนเก้าอี้หันมายังเขา
“ล็อกประตูห้องนี้ด้วยนะคะ”
เสียงกุญแจดังคลิก น้องเดียวเดินกลับมา นุชยืนพิงขอบโต๊ะ ยกชายกระโปรงขึ้นช้า ๆ จนพ้นสะโพก เผยร่องรักที่โกนเรียบ ปากสีอมชมพูฉ่ำน้ำอยู่แล้วโดยที่ยังไม่ถูกแตะ น้องเดียวหายใจสะดุด มองจนตาไม่กะพริบ
“มองให้เต็มตาเลยคะ คืนนี้พี่ไม่ห้าม”
เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอโดยไม่ต้องสั่ง มือวางบนต้นขาขาว นิ้วโป้งแยกปากบาง ๆ ออก ลิ้นร้อนแตะเบา ๆ ตรงกลาง แล้วเลียขึ้นไปจนถึงหัวเม็ดที่บวม นุชสะดุ้งกุมขอบโต๊ะ เข่าอ่อน เสียงครางหลุดจากคอโดยไม่ทันกลั้น
“ช้า ๆ นะคะ… อ้า ตรงนั้น”
ลิ้นเขาดุนเข้าไปในร่อง ดูดน้ำที่ไหลไม่ขาด มือหนึ่งเลื่อนขึ้นไปใต้เสื้อยืด บีบเต้านมที่ไม่มีบราบัง หัวนมแข็งถูกนิ้วหนีบเบา ๆ นุชแอ่นหลัง กระโปรงย่นอยู่ที่เอว รองเท้าส้นสูงยังติดเท้า ทำให้เธอยืนไม่มั่น ต้องนั่งบนโต๊ะแทน
นุชจับผมเขา กดลงให้ลึกขึ้น ขาหนีบข้างหัว น้ำรักเธอท่วมปากเขาจนมีเสียงดูดดังในห้องว่าง น้องเดียวลุกขึ้นแก้กางเกง ท่อนเอ็นแข็งกว่าเมื่อคืน หัวชุ่มจนเงา นุชจับรูดแล้วนำเข้าปาก ดูดหัวกลม ๆ ให้สุดลำคอ ลิ้นวนรอบจังหวะที่เขาหายใจกระตุก
“พี่นุช… ผมทนไม่ไหวครับ”
นุชถอนออก น้ำลายเส้นบางยังเชื่อมติดริมฝีปากกับหัวท่อนเอ็น เธอยิ้มทั้งที่หน้าแดง
“งั้นใส่เลยค่ะ นั่งเก้าอี้พี่”
เขานั่ง เธอคร่อมลง จับลำตั้งตรง แล้วค่อย ๆ ลดตัวจนหัวดันปากร่องแยกออก เนื้อในร้อนรัดแน่น เธอยวบลงจนสุดโคน นั่งนิ่งหายใจ แล้วเริ่มโยกเอวช้า ๆ กระโปรงคลุมเป็นม่านบังจุดที่ติดกัน เหลือเพียงเสียงเนื้อชนกันแผ่ว ๆ
น้องเดียวกุมเอวเธอ พยุงให้เธอโยกเร็วขึ้น หัวนมเธอสะบัดใต้เสื้อยืด ผมลอนทองหลุดมาบังหน้า นุชก้มจูบเขาแบบผู้ใหญ่ที่รู้จังหวะ ดูดลิ้น ดูดคอ แล้วกระแทกตัวลงจนโต๊ะสั่น
“แรงได้ค่ะ… อย่าเกรงใจพี่”
เขาพลิกเธอให้หลังพิงโต๊ะ ยกขาข้างหนึ่งพาดไหล่ กระแทกลึกจนขาเธอสั่น นิ้วเขาคลึงหัวเม็ดระหว่างจังหวะดัน นุชกลั้นเสียงไม่อยู่ มือกุมปากตัวเอง น้ำตาซึมเพราะเสียวจนตัวงอ แล้วเธอไปก่อน ร่องกระตุกรัดเขาเป็นจังหวะ น้ำเธอหลั่งจนต้นขาเปียก
น้องเดียวทนไม่ไหว ถอนออกมาจะหลั่งข้างนอก นุชจับลำนั้นรูดต่อด้วยมือที่ยังเปียก น้ำรักเขาพุ่งใส่ท้องน้อยเธอ เปื้อนชายกระโปรงอีกครั้ง ขาวข้นไหลลงร่องสะดือ กลิ่นห้องเปลี่ยนเป็นกลิ่นตัวทั้งคู่
ทั้งสองคนยืนหอบ หน้าผากชนกัน เหงื่อเยิ้ม นุชหัวเราะแผ่ว หยิบผ้าเช็ดตัวจากลิ้นชักเช็ดท้องตัวเอง แล้วยื่นให้อีกผืน
“ล้างหน้าล้างมือให้เรียบร้อยก่อนกลับนะคะ อย่าให้ยามชั้นล่างสงสัย”
“ครับพี่นุช” เขายังยิ้มไม่ปิด
นุชจัดกระโปรง เก็บเอกสารงบที่ทำค้างไว้จริง ๆ สองแผ่นลงแฟ้ม แล้วแตะแก้มเขาเบา ๆ
“คืนอยู่เวรแบบนี้ พี่ไม่ให้บ่อยนักหรอกนะคะ แต่ถ้าเคลียร์บัญชีเสร็จสวย พี่อาจเรียกให้อยู่ช่วยอีก”
น้องเดียวพยักหน้า เปิดประตูให้เธอเดินออกก่อน โถงมืดมีแต่แสงทางหนีไฟ นุชเดินลงลิฟต์ด้วยขาที่ยังอ่อน แต่รอยยิ้มบนปากแดงยังไม่จาง รองเท้าส้นสูงดังกร๊อบแกร๊บตามจังหวะคนที่รู้ดีว่าคืนนี้เธอได้ของที่อยากเล่น และได้ปิดเรื่องไว้ในห้องนั้นอย่างสมบูรณ์ โดยไม่มีใครในบริษัทต้องรู้ว่าผู้จัดการการเงินสาวกับหนุ่มบัญชีรุ่นน้องเคลียร์กันถึงตัวเลขไหนหลังเลิกงาน
