เย็นวันนั้นหลังจากเลิกงาน ฉันยังไม่อยากกลับห้องเร็วๆ ชุดกระโปรงผ้าชีฟองสีขาวที่ใส่มาทั้งวันสั้นแค่หน้าขา พอเดินเร็วชายผ้าก็ปลิวติดต้นขาทีละน้อย เสื้อตัวบางเปิดเนินอกให้เห็นความกลมขาวที่ดันทรงช่วยยกขึ้นมานิดหน่อย สมส่วนดีจนฉันเองเหลือบมองในกระจกแล้วยังแอบยิ้ม ข้างในเป็นกางเกงในผ้าลื่นสีขาวบางมาก ถ้าใครได้มุมมองจากด้านล่าง เงาความโหนกกับสีเข้มของขนคงเด่นไม่แพ้กัน ความคิดแค่นั้นก็ทำให้ร่องรักฉันเสียวแปลบตั้งแต่ยังไม่ทันลงจากอาคาร
ฉันทำงานแถวหัวลำโพง เย็นวันศุกร์คนเลิกงานพร้อมกันทั้งตึก ลิฟต์แน่นจนฉันเลือกเดินลงบันไดหนีไฟช่วงท้าย แล้วออกมาทางลานจอดที่ลุงยามนั่งเฝ้าอยู่ทุกวัน ลุงอายุราวสี่สิบห้า สุขุม ตาคม แต่ไม่เคยพูดจาเหลวไหลกับผู้หญิงในตึก วันนี้พอฉันก้าวลงบันไดมา แกก็เงยหน้าขึ้นทันที สายตาไถจากหน้าอกไปที่ชายกระโปรงโดยไม่ทันได้ปิดบัง
ฉันเดินผ่านแกช้าๆ แกล้งหยุดยืนตรงเก้าอี้ที่แกนั่ง แล้วก้มค้นบัตรรถไฟฟ้าในกระเป๋าใบเล็ก ขาทั้งสองข้างอ้าออกนิดเดียวพอให้ลมเย็นลอดเข้าใต้ชายผ้า ฉันแอบมองแกผ่านกระจกผนังด้านข้าง แกก้มคอลงจริงๆ ตาจ้องใต้กระโปรงไม่กระพริบ ฉันเสียวจนน่องเกร็ง รู้ว่ากางเกงในบางขนาดนั้นรับแสงไฟลานจอดได้ชัด แกต้องเห็นทั้งความนูนของแคมและความเข้มของขนแน่
พอเจอบัตร ฉันก็แกล้งทำหล่นลงพื้น แล้วย่อเข่าก้มเก็บแบบโก่งสะโพกให้บั้นท้ายยกสูง ผ้าขาวรูดขึ้นจนเกือบถึงโคนขา ความอูมตรงกลางกางเกงในเบียดผ้าจนเห็นร่องชัด มือลุงยกขึ้นมาครึ่งหนึ่งเหมือนจะแตะ แล้วแกก็หยุดเอง ฉันเหลือบมอง น้ำรักเริ่มซึมอุ่นตรงร่องจนรู้สึกเปียกผ้า อยากให้แกจับจริงๆ แต่ก็ยังห้ามใจไว้ได้ ฉันลุกขึ้นหันไปยิ้มมุมปากให้แก แกยิ้มตอบแบบคนที่ได้เห็นของที่อยากเห็นทั้งคืน ฉันไม่พูดอะไร เดินออกจากลานไปเรียกรถรับจ้างสองล้อที่ปากซอย
พวกคนขับยืนรวมกันสามสี่คน อายุไล่เลี่ยกับลุงยามบ้าง สองคนที่หนุ่มกว่าก็ยังเลยสามสิบไปแล้ว ฉันเดินไปถึงก็ได้ยินเสียงกระซิบดังพอให้รู้เรื่อง “ขาวจังวะ หุ่นแบบนี้ขึ้นรถทีไรใจไม่ดีทั้งวัน” อีกคนหัวเราะแล้วตบไหล่เพื่อน “กูขอไปส่งเองได้ไหมเนี่ย” ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน แต่ในใจกลับชอบที่ถูกลองตาแบบเปิดเผย
ลุงคนที่นั่งรถคันหน้าสุดพูดเสียงดังฟังชัด “ตาพวกมึงอดก่อน วันนี้กูไปส่ง” ทุกคนหัวเราะ ฉันขึ้นซ้อนท้ายแล้วนั่งตามสบาย กระโปรงขาวรูดสูงขึ้นอีกนิดตอนยกขาพาดที่พักเท้า ทุกคู่ตาที่พื้นซอยจ้องมาที่หว่างขาฉันหมด ไม่มีใครมองหน้า ฉันได้ใจเลยแกล้งอ้าขาอีกข้างออกเล็กน้อย ให้ชายผ้าแยกจนเห็นขอบกางเกงในขาวๆ
ลุงขับนุ่มช่วงแรก จนพอถึงสะพานเล็กสี่ลูกติดกันก่อนถึงสถานี ลูกแรกกระแทกแรง ฉันเด้งจนเกือบหลุดเบาะ มือคว้าเอวแกไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ ฝ่ามือกดลงไปโดนของแข็งพองเต็มกางเกงยีนส์ ใหญ่จนเกือบเต็มอุ้งมือ แข็งโป๊กผิดกับที่ฉันนึกว่าเป็นหัวเข็มขัด ฉันยังไม่ปล่อย เพราะตูดยังเด้งไม่ทันลงเบาะ
เนินที่สองลุงเร่งขึ้นอีก ฉันลอยจากเบาะแล้วกระแทกลง “โอ๊ย” เสียงหลุดออกไปเอง กระโปรงเปิดถึงโคนขา ลุงเหลือบมองผ่านกระจกข้างจนฉันเห็นตาแกในกระจกชัด รอบนี้ฉันรู้แล้วว่าในมือคือท่อนเอ็นของแก ถึงเนินที่สามฉันเลยลองบีบเบาๆ ลุงซี้ดปากเสียงต่ำ “อูยยย” ท่อนนั้นกระดกสู้ฝ่ามือทันที ฉันตกใจร้อง “ลุงคะ หนูขอโทษ หนูไม่รู้ นึกว่าเข็มขัด” แกหัวเราะหึๆ ในคอ แต่ไม่โกรธ
ในใจฉันคิดไปไกลเลยว่าของขนาดนี้ถ้ายัดเข้าไปในร่องรักคงแน่นจนขยับลำบาก น้ำรักฉันเปียกกางเกงในมากขึ้นทุกครั้งที่เบาะกระแทก พอถึงสถานีฉันรีบลง จ่ายเงินโดยไม่สบตาแก แต่สายตากลับเหลือบไปที่เป้ากางเกงที่ยังยกเป็นลอนชัด ลุงพูดเสียงอบอุ่น “ไม่เป็นไรดอก เนินมันสูง วันหลังนั่งรถลุงอีกนะ” ฉันยิ้มรับแล้วเดินลงบันไดสู่ชานชาลา ขาทั้งสองข้างเสียดกันเพราะความแฉะตรงกลาง
รถไฟฟ้าขบวนเย็นคนแน่นจนประตูแทบปิดไม่สนิท ฉันเบียดเข้าไปยืนชิดกระจกกั้นที่นั่งฝั่งประตู มือจับราวเหล็กเย็นๆ เป้ากางเกงในชื้นจนเวลาขยับตัวจะเสียวแปลบที่ร่องรักทุกครั้ง ใจฉันยังค้างจากมือลุงรถกับสายตาลุงยาม อยากให้มีอะไรมาแนบตรงนี้สักที แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเป็นใคร
พอขบวนจอดสถานีถัดไป คนพลักกันขึ้นมาอีกชุดใหญ่ ฉันหันหน้าเข้ากระจก หันก้นออกสู่ทางเดิน เพราะรู้ตัวเองดีว่าอยากให้ใครสักคนมายืนประกบ แรงคนดันให้ชายกระโปรงกระชับบั้นท้ายจนเห็นทรงกลมชัด ฉันมองเงาในกระจกว่าคนที่ยืนต่อท้ายเป็นใคร
เสียวหลังวาบทันที เพราะคนที่มาประกบคือผู้ชายร่างสูง หน้าคม เสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขน ดูอายุราวสามสิบต้นๆ หล่อแบบคนทำงานที่ไม่ต้องจัดแต่งมาก เขายื่นมือมาจับราวเหนือศีรษะฉัน ทั้งสองข้างเหมือนขนาบไว้โดยไม่ตั้งใจจะกัก กลิ่นโคโลญจางๆ ปนเหงื่อสะอาดโชยมาที่ต้นคอ
รถกระชากออกจากสถานีแรงมาก ฉันเซไปด้านหลัง เขาคว้าตัวไว้ทัน ฝ่ามือใหญ่กดลงบนเต้านมข้างซ้ายเต็มๆ หัวนมที่แข็งอยู่แล้วถูกอุ้งมือถูจนฉันสะดุ้ง เขาชะงัก “ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ” เสียงทุ้มใกล้หูมาก ฉันส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไรค่ะ” แล้วไม่ได้ผลักมือเขาออกทันที เขาก็ค่อยๆ คลาย แต่ปลายนิ้วยังปัดผ่านหัวนมอีกทีก่อนจะกลับไปจับราว
รถเหวี่ยงซ้ายทีขวาทีตามทางโค้ง ทุกครั้งที่ตัวฉันโยก ก้นก็ไปชนเป้าเขา ครั้งแรกยังนุ่ม ครั้งต่อมาเริ่มมีก้อนแข็งเสียดผ่านแก้มก้น เขาย่องเข้ามาใกล้อีกนิดตามจังหวะคนเบียด จนท่อนนั้นแนบเต็มร่องก้นผ่านผ้าบางสองชั้น ร้อนจนฉันหายใจไม่ทัน ของในกางเกงเขาใหญ่และดันขึ้นเป็นจังหวะ ชัดกว่าของลุงรถเสียอีก
ฉันไม่หันไปโวย แค่กำราวแน่นแล้วแอ่นสะโพกให้รับเขาอีกนิด เขาคงรู้ทันทีว่าฉันไม่ขัด ลมหายใจเขาหนักขึ้นที่ข้างหู มือที่ว่างเลื่อนลงมาแตะต้นขาด้านในสองสามที เหมือนถามโดยไม่ใช้คำ ฉันไม่หุบขา แถมขยับน้ำหนักตัวให้หว่างขาเปิดมากขึ้น
นิ้วของเขาลูบจากหัวเข่าขึ้นช้าๆ จนนิ้วโป้งกับนิ้วชี้มาจรดขอบร่องรักผ่านกางเกงใน เขารูดไปรูดมาบนผ้าที่เปียกโชกจนลื่น แล้วเกี่ยวขอบผ้าขาวบางเข้าไปด้านใน นิ้วโป้งแทรกเข้าไประหว่างแคมที่บานเพราะอารมณ์ อุ่น แฉะ ดูดนิ้วเขาเข้าไปเอง ฉันกัดริมฝีปาก กำราวจนข้อนิ้วขาว เสียวจนเข่าอ่อน
นิ้วชี้อีกข้างหาเม็ดติ่งที่บวมได้ไม่ยาก เขาคลึงวงกลมช้าๆ พร้อมกับนิ้วโป้งที่ยัดอยู่ในร่องขยับเข้าออกเนิบๆ น้ำรักไหลจนได้ยินเสียงแฉะเบาๆ กลบด้วยเสียงราง ฉันถ่างขาให้อีกนิดเท่าที่พื้นที่แคบจะยอม หน้าผากแนบกระจกเย็น ปากเผยอโดยไม่มีเสียง
ขบวนจอดสถานีใหญ่ คนข้างนอกพูดดัง “ขยับเข้าไปอีกหน่อยสิครับ” แรงคนดันพวกเราให้ชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่าง มือเขาที่จับราวปล่อยลงช่วงที่ทุกคนขยับ ฉันได้ยินเสียงรูดกางเกงด้านหลังชัดเจน หัวใจเต้นแรงจนหูอื้อ ฉันรีบดึงกระเป๋ามาบังด้านข้างลำตัวไว้กับกระจก กลัวคนด้านข้างจะเห็นสิ่งที่กำลังจะโผล่ออกมา
ของเขาโผล่พ้นผ้า ร้อนและแข็ง ทาบลงมาตรงร่องก้นก่อนจะเลื่อนต่ำมาจ่อปากร่องรักที่กางเกงในถูกดึงหลบไปด้านข้าง หัวท่อนเอ็นป้านๆ ถูขึ้นลงบนแคมแฉะ ส่งให้ฉันสะท้านทั้งตัว เขาซุบปากมาที่หู “ถ้ายอม บีบมือผมทีนะครับ” ฉันไม่ตอบด้วยคำพูด มือซ้ายที่กำราวคลายออกไปหามือเขา แล้วบีบหนึ่งทีแน่น
เขาสอดเข้ามาช้าๆ ปากร่องรักฉันต้านนิดเดียวเพราะเขาใหญ่กว่าที่นิ้วเตรียมไว้ แล้วก็หุบรับเขาจนมิดโคน ความแน่นนั้นทำให้ฉันลืมตาโพลงในกระจก เห็นหน้าตัวเองแดง ปากอ้า เห็นคางเขาอยู่เหนือไหล่ฉัน เขาขบกรามเหมือนกำลังกลั้นเสียงเดียวกัน รถออกจากสถานีพอดี จังหวะกระชากทำให้ท่อนนั้นถลำลึกขึ้นอีก ฉันเกือบร้อง แต่กลั้นไว้ได้แค่เสียงลมในคอ
เขาไม่กระแทกแรง ใช้จังหวะเหวี่ยงของขบวนแทน โค้งทีก็ดันเข้า ทางตรงก็ถอนออกเกือบถึงปากแล้วสอดกลับใหม่ น้ำรักฉันทำให้ทุกครั้งลื่นจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อเบามาก นิ้วที่ยังอยู่ด้านหน้าคลึงเม็ดติ่งไม่ยอมหยุด เสียวสองทางพร้อมกันจนท้องน้อยกระตุก ฉันแอ่นรับเขาทุกครั้งที่รถโยก บั้นท้ายเบียดเป้าเขาจนกางเกงในขาวของฉันม้วนเป็นเส้นบางๆ ค้างอยู่ที่โคนต้นขา
มีหนุ่มอีกคนยืนขนาบซ้าย อายุราวเกือบสามสิบ ใส่แว่น เสื้อเชิ้ตเรียบร้อย เขาขอโทษที่เบียดแล้วก็เหลือบลงมาที่หน้าอกฉันซึ่งเสื้อถูกแรงกระชากจนเนินอกเกือบล้นขอบ เขาเห็นหัวนมแข็งดันผ้าชัด แต่ไม่ได้ยื่นมือเข้ามา แค่กลืนน้ำลายแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น ฉันโล่งที่เขาไม่เข้ามายุ่ง เพราะตอนนี้ร่างกายรับคนด้านหลังคนเดียวก็แทบไม่ไหว
นิ้วโป้งของคนหล่อด้านหลังดันจังหวะถี่ขึ้นตอนรถวิ่งช่วงยาวระหว่างสถานี เม็ดติ่งโดนคลึงจนแสบเสียว ร่องรักดูดท่อนเอ็นเขาเป็นจังหวะไม่ตั้งใจ ฉันหลับตาปี๋ หน้าผากกดกระจก ลมหายใจขาดเป็นช่วง “อือ… อือ…” เสียงหลุดเบาจนหวังว่ามีแต่เขาได้ยิน ท้องน้อยเกร็งรวดเดียว น้ำรักพุ่งอุ่นอาบโคนท่อนเขา ขาทั้งสองข้างสั่น ฉันเสร็จคาขบวนโดยที่ยังยืนเกาะราวอยู่ได้เพราะเขาประคองเอวไว้
พอฉันกระตุกเสร็จ เขาเองก็ทนไม่ไหว ดันลึกค้างไว้แล้วขยับสั้นๆ เร็วขึ้น ลมหายใจร้อนรดต้นคอ มือบีบเอวฉันแน่น “ผมว่าจะออกข้างนอกนะครับ” เขาพึมพำ ฉันส่ายหน้าแรง บีบมือเขาอีกที แล้วแอ่นก้นรับให้สุด เขาเข้าใจ กระแทกอีกไม่กี่ครั้งก่อนท่อนเอ็นจะพองแล้วสะบัดในร่อง น้ำรักอุ่นๆ ของเขาพุ่งเป็นชุด ไหลย้อนออกมาตามโคนปนกับของฉัน เปียกจนต้นขาด้านในลื่น
เขายังไม่รีบถอน รอให้ขบวนเข้าโค้งสุดท้ายก่อนสถานีของฉัน แล้วค่อยๆ ถอยออก รีบเก็บท่อนที่ยังไม่ยอมอ่อนกลับเข้ากางเกง มือเขาดึงกางเกงในฉันกลับเข้าที่อย่างเบามือ ผ้าขาวบางตอนนี้ชุ่มจนเย็นติดผิว ชายกระโปรงถูกลูบให้ลงมาปิดต้นขาเหมือนเดิม เขาจัดปกเสื้อให้ฉันด้วย แล้วกระซิบ “ถึงป้ายหรือยังครับ”
“ป้ายหน้าค่ะ” ฉันตอบเสียงแหบ ก้นยังเสียวเป็นระลอก น้ำที่ไหลออกมากัดผ้าทุกครั้งที่ขยับขา เขาไม่ผละไปไหน ยืนประกบแบบคนที่แค่เบียดเพราะรถแน่น จนประตูเปิดที่สถานีใกล้ห้องฉัน
เราเดินออกมาด้วยกันโดยไม่ได้ตกลง ลมเย็นบนชานชาลาทำให้เสื้อบางของฉันเย็นวาบที่หัวนม เขาเดินเคียงมาจนพ้นทางออก แล้วหยุดใต้แสงไฟหน้าปากซอย “เมื่อกี้ผมไม่ได้บังคับนะครับ ถ้าคุณไม่โอเค บอกผมได้เลย ผมขอโทษที่เริ่มก่อน”
ฉันมองหน้าเขาตรงๆ ใต้แสงไฟเขาหล่อกว่าที่เห็นในกระจกอีก ตาไม่กวน ไม่ยิ้มแบบคนที่ได้เปรียบ “หนูบีบมือให้เองค่ะ หนูอยาก” เขาหายใจโล่ง ยิ้มบางๆ “งั้นผมชื่อต้นครับ ทำงานแถวหัวลำโพงเหมือนกัน ได้เจอคุณบนขบวนนี้หลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยกล้าเข้าใกล้”
“หนูชื่อแพรค่ะ” ฉันบอกชื่อจริง เพราะไม่อยากให้เรื่องเมื่อกี้จบแบบคนแปลกหน้าแล้วหายไปในความแน่นของรถ ต้นขาฉันยังหนึบจากน้ำรักที่แห้งเป็นคราบ ฉันขยับยืนแล้วทำหน้าแหย “ตอนนี้หนูยังแฉะอยู่เลย เดินกลับคนเดียวก็ได้ แต่ถ้าคุณว่าง ขึ้นไปนั่งพักที่ห้องหนูก่อนไหม ห้องอยู่ท้ายซอยนี้เอง”
เขาพยักหน้าช้าๆ “ถ้้าคุณชวนเอง ผมไปครับ แต่ขึ้นไปแล้วเราจะทำต่อหรือแค่คุย ก็แล้วแต่คุณ” ประโยคนั้นทำให้ฉันไว้ใจเขามากกว่าตอนที่ท่อนเอ็นเขายังอยู่ในตัวเสียอีก เราเดินเคียงกันเข้าซอย ลุงยามที่ลานเดิมเหลือบมองเราทั้งคู่ ตาแกหยุดที่ชายกระโปรงฉันครู่หนึ่งแล้วก็หันไปผูกเชือกรองเท้าตัวเองอีกครั้ง ฉันแอบยิ้ม เพราะเมื่อกี้แกเห็นแค่ของโชว์ ตอนนี้ของจริงเดินอยู่ข้างๆ ฉันแล้ว
พอประตูห้องปิด ฉันยังไม่เปิดไฟใหญ่ เหลือแค่โคมหัวเตียง ต้นยืนนิ่งรอให้ฉันเป็นคนเริ่ม ฉันถอดรองเท้า เดินเข้าไปใกล้ แล้วจับมือเขาวางกลับบนเอวตัวเอง “เมื่อกี้บนรถยังไม่จุใจค่ะ ของคุณใหญ่ หนูเสร็จไปรอบหนึ่งแต่ยังอยากอีก” เขาหัวเราะในคอ แล้วยกฉันขึ้นนั่งบนขอบเตียง คุกเข่าลงเองโดยไม่ต้องให้ขอ
เขาถกกระโปรงขาวขึ้นพับไว้ที่เอว ดึงกางเกงในที่เปียกโชกออกจากขาช้าๆ แล้วซุกหน้าลงตรงร่องรัก ลิ้นร้อนแลบเลียน้ำที่ปนกันอยู่ทั้งของฉันและของเขา จนสะอาดแล้วก็ยังไม่หยุด เขาดูดเม็ดติ่ง เลียแคม แล้วยัดลิ้นเข้าไปในร่องที่ยังบวม ฉันนอนหงายกำผ้าปูที่นอน สะโพกยกหนีบหน้าเขาโดยไม่ตั้งใจ “ต้น… พอแล้วค่ะ เข้ามาได้” เสียงฉันสั่น
เขาถอดกางเกงออกคราวนี้ให้ฉันเห็นเต็มตา ท่อนเอ็นตรง ใหญ่ เส้นเลือดขึ้นชัด หัวยังชุ่ม เขาปีนขึ้นมาจุมพิตปากฉันก่อน รสเค็มจางๆ ของน้ำรักติดลิ้นเขา แล้วค่อยสอดเข้าไปใหม่ในท่าที่เรามองหน้ากันได้ ครั้งนี้ลึกและช้ากว่าบนรถมาก ทุกครั้งที่ถอนออกจนเกือบหลุด เขาก็ถามด้วยสายตา ฉันตอบด้วยการคล้องขาที่เอวเขาแล้วดึงเข้า
จังหวะบนเตียงไม่มีทางโค้งของรางมาช่วย เขาเป็นคนกำหนดเอง กระแทกหนักสลับกับบดวงกลมตอนมิดโคน หัวนมฉันถูกปากเขาผลัดกับมือ ดูดจนแดง ฉันเสร็จครั้งที่สองตอนเขากดเม็ดติ่งด้วยนิ้วโป้งพร้อมดันลึก ตัวเกร็ง ร่องรักบีบเขาเป็นพักๆ น้ำรักพุ่งจนฟังเสียงฉ่ำที่โคนชัด เขาขบฟันกลั้นไว้ได้ไม่นาน กระซิบถามอีกครั้ง “ออกข้างในได้ไหมครับ” ฉันกอดคอเขาแน่น “ได้ค่ะ อยู่ในหนู”
เขากระแทกอีกไม่กี่ทีแล้วค้าง มิดโคน น้ำรักอุ่นฉีดเป็นชุดในร่องที่ยังดูดเขาอยู่ ลำตัวเขาหนักกดลงบนฉันทั้งตัว เหงื่อสองคนเปียกท้องน้อย เราหายใจทับกันอยู่พักใหญ่ก่อนเขาจะค่อยๆ ถอนออก น้ำสีขุ่นไหลตามต้นขาฉันลงสู่ผ้าปู เขาลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมาเช็ดให้โดยไม่ให้ฉันต้องขอ มือนุ่ม ตาไม่ละจากหน้าฉัน
ฉันดึงเขาลงมานอนข้างๆ กระโปรงขาวยังยับติดเอว เสื้อเปิดค้าง หัวนมเย็นเพราะลมแอร์ แต่ตัวอุ่นจากเขา “พรุ่งนี้เช้าหนูใส่กระโปรงตัวนี้ไปทำงานอีกนะคะ” ฉันพูดเสียงงัวเงีย “ถ้าบังเอิญได้ขบวนเดียวกัน อีกที คุณยังกล้าเข้ามาประกบหลังหนูไหม”
ต้นจูบขมับฉันแล้วตอบเบาๆ “กล้าครับ แต่ว่าคราวหน้าผมจะถามให้ได้ยินชัดๆ ก่อนที่มือจะล่วงเลยราวจับ และถ้าคุณบีบมือผมอีก ผมก็ยังอยากพาคุณลงสถานีนี้เหมือนวันนี้” ฉันหัวเราะในคอ หุบขาที่ยังหนึบเข้าหากัน แล้วหลับไปโดยที่เรื่องทั้งวันจบลงในห้องเดียวกัน ไม่ได้ค้างคาไว้บนรางรถไฟอีกต่อไป
